Monday, 12 February 2018

શાશ્વત આનંદ

  "ટીચર ,
મને આ ચોપડી વાંચવા આપોને?"
       આજે શાળામાં બાળકોની સંખ્યા ઓછી હતી.લગ્નગાળો અને  બિમારીનો વાવડ ઓછી હાજરી માટે કારણભૂત હતા.
           મેં ધોરણ 8 માં બે પીરીયડ લીધા.નાની રીશેષ પછી 7 મા ધોરણમાં પીરીયડ લેવા ગઈ,જોયું તો ઘણી ઓછી હાજરી.મેં ગૃહકાર્ય તપાસી ને બાળકોને દાખલા ગણવા આપી હું આજે આવેલ જીવન શિક્ષણ વાંચવા બેઠી.
         મારો વસંત ને અનિલ બંન્ને વર્ગ માં હોશિયાર વિધ્યાર્થીઓ.ઝડપથી દાખલા ગણી મને બતાવવા આવ્યા.હું જીવનશિક્ષણ વાંચતી હતી." ભણતી' તી તું જે વર્ગમાં ...." આર્ટીકલ વાંચતી હતી.
   
           હજુ આ શાળામાં હું પણ નવી જ છું.કામચલાઉ ઑર્ડર છે મારો.વસંત ને એમ કે ટીચર નહી આપે, પણ બાળક મારી પાસે કાંઈ વાચવા માંગે ને હું ન આપુુ? મેં તો તરત જ વસંત ને જીવન શિક્ષણ અને અનિલ ને જનકલ્યાણ વાંચવા આપ્યુ.બંન્ને બાળકો ની ખુશી નો પાર ન હતો,જે તેમના ચહેરા પર સ્પષ્ટ જણાઈ આવ્યું. પછી હું ગુજરાત વાંચવા બેઠી.આ જોઈ બાકીના બાળકો પણ શાળા પુસ્તકાલય ના પુસ્તકો લઈ વાંચવા બેઠા.અને તે પણ ખૂબ જ ગંભીરતાથી.હું તો આ નવી શાળામાં બાળકોનું શિસ્ત અને ધગશ જોઈ નવાઈ પામી ગઈ કે " શું આવી નાની પરાની શાળામાં બાળકોની આટલી વાંચન ભૂખ!"
           વસંતે તો મોટી રિશેષ પહેલાં અડધું જીવનશિક્ષણ વાંચી કાઢ્યુ! તેણે શું વાંચ્યું ને શું ગમ્યુ તે મેં ચર્ચા નથી કરી,પણ તે ખૂબ જ ગંભીરતાથી વાંચતો હતો.
        ટીચર જે વાંચતા હતા તે જ વાંચવાની ખૂશી હતી તે બંન્ને ને ,અને હું પણ તેઓની ખુશીમાં ખુશ.તેમના ચહેરા પર નો આનંદ મેં વાંચ્યો,કદાચ એ જ હશે શાશ્વત આનંદ.
🐈🐈🐈🐈🐈

2 comments:

  1. બાળકો માટે વાંચન નવી દુનિયા ના દ્વાર ખોલી આપે છે... નમસ્કાર.

    ReplyDelete