👧જૈના નો મિત્ર 👶

               એમ કહેવાય છે કે બાળક પ્રથમ પાંચ વર્ષમાં જેટલું શીખે છે તેટલું તો આખી જીંદગીમાં પણ નથી શીખતું.

             જન્મીને બાળક જ્યારે આ સુંદર મજાની સૃષ્ટિ પર આવે છે ત્યારે,બાળક જેમ જેમ મોટું થાય છે તેમ તેમ એક પણ દિવસ તેનો શિખ્યા વિનાનો જતો નથી.
            આ આખી દુનિયા બાળકને અચરજ પમાડે છે.રોજે રોજ નવો દિવસ નવુ કૂતુહત લઈને આવે છે અને બાળકને કંઈક શીખવીને જાય છે.
            બાળકને કોઈ પણ પ્રકાર નો ક્યાંય પણ ડર નથી લાગતો.તેને પડવાનો,વાગવાનો,દાઝવાનો કે કોઈ અજાણી વ્યક્તિ થી ચોરાઈ,લુંટાઈ કે ખોવાઈ જવાનો પણ ડર નથી લાગતો.તે તો બસ અવિરત ચાલ્યાજ કરે છે આગળ ને આગળ પોતાની જીજ્ઞાસા સંતોષવા કૂતુહલ વશ કંઈક નવું જોવા,જાણવા અને શીખવા.
                બાળક પડે છે, વાગે છે, દાઝે છે અને ડરે છે પછી જ શીખે છે અને તેને ખ્યાલ આવે છે કે આમ કરીએ તો આમ થાય.
      
                  બાળક પ્રથમ તબક્કામાં શીખ્યા પછી જેમજેમ મોટુ થાય છે તેમ તેમ તેની હરકતો બદલાતી જાય છે.

               એક વર્ષની અંદરનું જે બાળક હોય છે જેને આપણે રમાડતા નથી બાળક આપણને રમાડે છે.બાળક આપણી વાતો સાંભળે છે ખરું પણ સમજતું નથી હોતું.માટે આપણી વાતોમાં બાળક "હઅઅ...", ",આઆ.."અને અં,મં વિગેરે જેવા અક્ષરો બોલી આપણી સાથે વાતો કરે છે અને તે સમયે બાળક નહી પણ આપણે વધુ ખુશ થઈએ છીએ.

                    આ ઊંમર માં બાળક નહિ પણ આપણે બાળકનું અનુકરણ કરીએ છીએ.
                    બાળક તો આશરે બીજા વર્ષે આપણું અનુકરણ કરતાં શીખે છે.
                     પણ એક વર્ષની અંદરનું બાળક આપણા અનુકરણ ને જોશે જ.
    
                      અમારો 😘અથર્વ 😘

                     શું આનંદ આવે છે! તેની પાસે.👩જૈનાતો 12 સાયન્સની વિધ્યાર્થીની છે પણ જૈનાને વાંચીને કંટાળો આવે તો અથર્વની પાસે જાય છે. જૈનાને ફ્રેશ થવા મિત્રો પાસે જવું પડતું નથી કે બજારમાં આંટો મારવા જાઉ પડતું નથી,તે અથર્વ ની પાસે રમે છે.
    
     લ્યો, કરો વિચાર!
  ક્યાં જૈનાની ઊંમર ને ક્યાં અથર્વ! 😀

જૈના 18 વર્ષની ને જૈનુ નો 😘અથુ 8 વર્ષનો 😱😀😂😂👌👌👌 હવે આ અથુ?? જૈનાને !!!

        હા, અહીં જ મોટો ????

             હા, બાળકની પાસે જે તાકાત છે ને , તે દુનિયામાં બીજે ક્યાય નથી.

         આ અથર્વ ને જૈના તો ખરી જ પણ જૈનાના પપ્પા- યોગેશ, જૈનાનો ભાઈ નિશાન્ત,જૈનાની મમ્મી- ભાવના,જૈનાની ફોઈ અને જૈનાની દાદી- હંસાબા આ બધાનો મિત્ર બની ગયો છે.😮😮😮

               પડોશમાં રહે છે પણ બધા જ તેને રમાડવા લઈ આવે છે.તે બધાને રમાડે છે.મોટેરાંઓને તો એમ જ છે કે અમે તેને રમાડીએ છીએ.પણ વાસ્તવિકતા કંઈક અલગ જ છે, જે આપણને અંતે ફોટા જોઈશું ત્યારે જ ખ્યાલ આવશે કે એક બાળકની જ તાકાત છે,બાકી જો બાળક આપણી પાસે ના હોય તેવા સંજોગોમાં જો આપણે એવું કાંઈ કરીએ ને તો દુનિયા આપણને પાગલ સમજે.
      
      અમારા સૌના લાડકા અથર્વની એ તાકાતે અમે સૌ તેની પાછળ છીએ.
          ફક્ત અને ફક્ત એક જ મુલાકાત,હા એક જ મુલાકાતમાં અથર્વએ એટલી બધી તો જાણે માયા લગાડી દીધી છે કે દરરોજ ફૉન પર અથર્વની વાતો સાંભળીને ખૂશ થઈ જાઊ છું.અરે! એકવાર તો રાતે બાર વાગે મમ્મી નો કૉલ હતો ત્યારે મૂળ વાત બાજુ પર રહી ને અથર્વની વાતો અડધો કલાક કરી.જૈનાએ તો અથર્વ હવે આગળ ખસતાં શીખ્યો અને નવું નવું ખાતા શીખ્યો તે વાત કરી.😘🌹

           બાળક એ બાળક છે.સાચા અર્થમાં ઈશ્વરનું સ્વરુપ છે.
          સત્ ,ચિત, આનંદ સ્વરુપ- ઈશ્વરની પ્રતિકૃતિ.

         શુધ્ધ પ્રેમ જુએ ત્યાં જાય.
          ન નાત જુએ ન જાત.
    
         આ જ હોય  છે સાક્ષાત બાલકૃષ્ણ.
          આ જ હોય છે શાશ્વત આનંદ.

       મિત્રો,જેટલો લૂંટાય તેટલો લૂંટો આ આનંદ.અઢળક ધન ખરચતાં પણ નહી મળે આ આનંદ.અને માણો ભરપૂર સહજ બની ખાલી થઈ જઈને સાચુકલા બની જઈને માણીશું તો જરુર બાળકમાં ઈશ્વરની પ્રતિતી થશે.અને હા, પોતાના બાળકને તો સૌ કોઈ પ્રેમ કરે,પણ પારકા બાળક પર આટલું હેત વરસાય ને તો સમજી લેજો કે ઈશ્વર આપણી પડખે છે.આપણેપરમાત્માના સાચા વારસદારો છીએ.👍

         Really 🌷

"Atharv " Today,  😘Miss you 😘love you 😘
            "देख के बडों की  दुनिया, अब मन बडा होने से  डरता है "
            🙍🙍🙍🙍🙍🙍🙍
            Always " Be A Child "
             🐈🐈🐈🐈🐈🐈🐈

        

   

રોબિન ના વાળ

" રોબિન, જો બેટા, કાલે રવિવાર છે. તારા વાળ ખૂબ જ વધી ગયા છે તો કાલે વાળ કપાવી આવજે."

           રોબિને ફક્ત ડોકુ જ ધુણાવી ને  હકારાત્મક સંમતિ દર્શાવી.

           સોમવારે રોબિન એવો ને એવો જ આવ્યો.મનોમન ગુસ્સા સાથે ચીઢ પણ ચઢી.અને ધીરે રહી ને બધું કામ પતાવી રોબિન પાસે ગઈ.હુ રોબિનને કાંઈ પૂછુ તે પહેલા જ રોબિનના મિત્રોએ મને જણાવી દીધું કે રોબિનની મમ્મી તેને વાળ કપાવવા માટે રૂપિયા નથી આપતી. તો મેં પૂછ્યું"  પપ્પા? " તો બાળકોએ જણાવ્યું કે તેના પપ્પા તો આખો દિવસ દારુ પી ને પડી રહે છે.કાંઈ કામધંધો નથી કરતા.
  
            વાત જાણી ને રોબિનના ચોટી વળાય એ રીતે વધેલા વાળ પર પ્રેમથી માથે હાથ ફેરવી , " ઓ. કે." કહી. બાળકોને " ચાલો ગણિત ભણીએ " નુ ફરમાન કર્યુ.

         "   હવે આનો રસ્તો શુ?" આ જ વિચારો એ એકવાર હરિજન વાસ ની મુલાકાત અવશ્ય લેવી પડશે તેવુ મનોમન નક્કી કર્યુ.

        આ વાત ને થોડાક જ દિવસો થયા ને H. M. Patel  institute  માંથી B. Ed.  ના પાઠ ગોઠવાયા ને રોજ ના બે પીરીયડ અમને ફ્રી મળ્યા. આ તક લઈ ને અમે બે બહેનો , હરિજનવાસ,તડપદાવાસ ને આસપાસ ની ઝૂંપડપટ્ટી વિસ્તારની મુલાકાતે ગયા.

            આવો વિસ્તાર મેં પહેલી વાર જોયો.ખૂબ જ દયનીય સ્થિતિ.આવા વિસ્તાર માંથી બાળકો શાળાએ નિયમિત આવે છે , તે જ નવાઈ ની વાત છે.

            શ્રી રાજેશભાઈ પરમાર, આ.ન.શિ.સ.સંચાલિત શાળા નં.30 ના આચાર્ય શ્રી ના અથાક પરિશ્રમ નું આ ફળ છે કે જેનાથી આવા વિસ્તારના બાળકો નિયમિત આવે છે.
           
         રોબિનના ઘરે ગયા.ધરની આસપાસ નર્કાગાર.ગંદકી જ ગંદકી.રોબિનને બૂમ પાડી.5 મીનીટ પછી તેની મમ્મી એ કાચી ઝૂંપડી નો લાકડીઓના નાના મોટા ટુકડાઓ એકઠા કરીને બનાવેલ દરવાજો ખોલ્યો.દરવાજો ખૂલતાં ઘરમાંની ગંદકી અને અસ્તવ્યસ્ત સામાન પડેલો જોયો. 9 વાગી ગયા હતા,ને છતાં પણ આ ટાઈમે આટલા મોડા સુધુ સૂઈ રહેલા રોબિનના મમ્મી આંખો ચોળતા બહાર આવ્યા.અને સર્વ રીતની તેઓની કંગાલિયત ના દર્શન થયા.  અમે તેમની સાથે વાત કરી"  રોબિનને ફટાફટ તૈયાર કરી શાળાએ મોકલો". કહી ત્યાંથી રવાના થયા.

             હવે રોબિનનું શુ કરવુુ? બે વિકલ્પ વિચાર્યા.તેને વાળ કપાવવા રૂપિયા આપવા કે તેને બહાર વાળ કપાવવા લઈ જવો. રૂપિયા અપાય તેમ ન હતા, તેમ જ બહાર લઈ જવો તે પણ યોગ્ય ન લાગ્યુ.
      
             અંતે જાતે જ વાળ કપાવવાનું નક્કી કર્યુ.

            ને આવી ગયો આ દિવસ! બાળકોને પણ નવાઈ લાગી.
            બાળકો ને એમ હતું કે ટીચર  તો બોલે, પણ ઓછા વાળ કાપે?
            નવી શાળામાં બાળકો ને મારો પૂરો પરિચય નો'તો. એટલે આ બાળકોને નવાઈ જ લાગી.

             તે દિવસ ના ફ્રી તાસમાં રોબિન ને બોલાવ્યો,શેમ્પુ નુ પાઉચ આપ્યુ અને વાળ ધોઈ લાવવા જણાવ્યુ.
           રોબિન પણ એટલો જ ઊત્સાહી ને ખૂશ. જો મને રોબિનનો સપોર્ટ ના મળ્યો હોત તો હું આ કામ સારી રીતે ના કરી શકી હોત.
               કાતર અને કાંસકો લઈને હું રોબિનની રાહ જોઈ બેઠી હતી.રોબિન આવ્યો.મારી સામે બેસી ગયો.બીજા બાળકો પણ મારી સેવામાં હાજર હતા.રોબિનના શરીર પર ઢાંકવાનુ કપડુ બણ બાળકો શોધી લાવ્યા.
             કાતર મૂકી વાળ પર.એક લટ કાપી.હજુ પણ રોબિનના વાળ ગંદા,ચીકણા,જૂ- લીખ વાળા ને વાળમાંથી  વાળ ભીના હોવાને કારણે ભયંકર માથુ ફાટી જાય તેવી વાસ આવતી હતી.એક સેકન્ડ તો હું પણ હિંમત હારી, પાછી પડી ગઈ.પણ મનમાં થયુ જો હું આ નહી કરુ તો કોણ કરશે?

              મન મક્કમ કરી તમામ પ્રકારની સૂગ દૂર કરી વાળ કપાયા ત્યાં સુધી ઘડીક શ્વાસ રોકુ ને ઘડીક છીછરો શ્વાસ લઈ ફટાફટ કાતર ફેરવવા માંડી.

               જોતજોતામાં તો જમીન પર વાળનો ઢગલો થઈ ગયો.
           અડધો એક ઈંચ વાળ રહ્યા પછી બધી બાજુથી સરખા કર્યા.

          મારો પણ આ પ્રથમ અનુભવ.
           ઘણી સુગ,ડર, ચીડ,ગુસ્સો,કરુણા અને સેવાભાવ સાથે સફળ થઈ.
           4-5 વાર ડેટોલ હેન્ડ વૉશ થી ઘસી ઘસી ને હાથ સાફ કર્યા પણ હાથ માંથી એ ખતરનાક સ્મેલ જાણે દૂર જ ના થાય.પછી થયું કે નાક માં સ્મેલ ઘૂસી છે,તે માટે ઊંડા શ્વાસ લીધા અને 5 મીનીટ કપાલભાતિ કર્યું. 😅 

            પછી રોબિન પાસે ગઈ.તે ખૂબ જ ખૂશ હતો,હું પણ એટલી જ ખુશ હતી.
               ખરેખર રોબિન હવે પહેલાં કરતા વધુ રૂપાળો લાગતો હતો.તેના માથાનો ભાર હલકો થઈ ગયો હતો.

             ટીચર,બહાર વાળ કાપે છે તેવા જ સરસ વાળ તમે તો કાપ્યા!!! 😊

અમે સૌ ખૂશ હતા.

     રોબિનને કાચ મોં તેનુ મોં જોવા કહ્યુ.

     રોબિને કાચમાં તેનું મોં જોયું, ને મારી સામુ જોઈ
રોબિનથી રડી પડાયું.😥

😘😘😘🍬🍬🍬👩👩👩🌹🌹🌹👌👌

"બેન,આઠમું ધોરણ હવે આ જ શાળામાં ભણીશ"

                 આણંદ નગર શિક્ષણ સંચાલિત, ધોળોકૂવો - શાળા નં.31 માં બે માસ થી છું.અહીં નો સ્ટાફ, નગર પાલિકા માં આ શાળા આવ્યા પછી,મોટાભાગના શિક્ષકો જીલ્લામાં જ રહેવુ હોઈ બદલી કરાવી ને ગયા, જેથી શિક્ષકોની ઘટને કારણે પાસેની શાળામાંથી મને કામચલાઉ ઑર્ડર આપ્યો.
                 
                     મને ધોરણ 7 અને 8 સોંપ્યુ.ધોરણ 8 પણ આ જ વર્ષે શરુ થયુ, પણ મોટાભાગના બાળકો નજીકની પ્રાઈવેટ શાળામાં જતા રહેલા ને અહીં ફક્ત નવ જ બાળકો રહ્યા.

                    ધો.7 માં 32 બાળકો છે.આવી ને પ્રથમ તો સૌ એકબીજાથી પરિચિત થયા.બાળકોને વાર્તા કહી.બાળકોને સાંભળ્યા.અને રમતાં રમતાં આનંદ કરતાં કરતાં બાળકોનો અભ્યાસક્રમ પણ કે જે શિક્ષક ન હોવાને કારણે મોટાભાગનો બાકી હતો તે પુર્ણ કરવા માટે ની ચિંતા સાથે શરુ કરી દીધો.પણ સાથે સાથે બાળકો કંટાળે નહી તેની પણ ચિંતા થવા લાગી.પણ મેં જોયું કે બાળકો ને ભણવાનુ પણ ગમે છે, સારો સહકાર છે બાળકોનો.
             
                 આ શાળામાં આવ્યા પછી અમે સૌ એ માતૃભાષા દિન, રાષ્ટ્રીય વિજ્ઞાન દિવસ,વિશ્વ મહિલા દિન અને ધો.8 નો વિદાય સમારંભ ઊજવ્યો.અહીં મેં જોયું કે બાળકો બહુ શરમાળ છે.તેમનો શરમ સંકોચ દૂર કરવા માટે મારે અહીં મારી જાતે થોડા ઘણા બાળકોને સાથે રાખીને નાટક ભજવવું પડ્યું. પી.ટી.સી. કરતી હતી ત્યાર પછી પ્રથમવાર નાટક ભજવ્યું.બાળકોની સાથે મારી ખુશી પણ બમણી હતી.
                    બાળકોને વિદાય પ્રસંગે આશીર્વચનો આપ્યા,ને જે કાંઈ વાત કરી તે સાંભળી મારા વર્ગમાં આવ્યા પછી ધો.8 ના બાળકો ના ચહેરા પર વ્યથા અને આનંદ બંન્ને જણાઈ આવ્યા.બાળકો : " બેન તમે વહેલા આવ્યા હોત તો! અમને તમારી સાથે વધારે રહેવા મળત."  આ સંવાદ સાંભળી 7 મા ના બે ચાર બાળકો બોલ્યા, " બેન અમે તો હવે આઠમું ધોરણ અહીં જ ભણવાના છીએ,તમે આવી ગયા છો માટે અમે અહી જ રહીશું" અમે સૌ ખૂશ હતા.ને અચાનક જ હું અહી કામચલાઉ છું તે વાતનું સ્મરણ થઈ આવ્ય,ને મારા ચહેરાના હાવભાવ બદલાઈ ગયા.ને વિચારે ચઢી,"  આ બાળકો મારા લીધે અહીં રહેવાના છે.પણ મારૂં જ ક્યાં ઠેકાણું છે? હું તો અહીં કામચલાઉ છું,કેટલો સમય છુ તે મને પણ ખબર નથી" પણ એટલી તો ઈચ્છા ખરી કે વરસ રહી જાઉ.

                     મારુ મનોમંથન ચાલતુ જોઈ પાયલ બોલી, " બેન હું પણ આટલુ વરસ અહીં જ રહેવાની છુ.મારી મમ્મી એ હા પાડી." અને સૌ બાળકો ખુશ હતા.ને અંદરોઅંદર  આવતા વર્ષ નો વિદાય સમારંભ ની ઊજવણી કેવી રીતે કરીશું તે વાતો કરતા હતા.
👍👍😘😘😘🌷🌷👯👯🐈🐈🐈👬👬